Formy dzierżawcze określają, do kogo lub czego coś należy. W języku angielskim trzeba rozróżnić przymiotniki dzierżawcze, takie jak my i your, od zaimków dzierżawczych, takich jak mine i yours. Pierwsze występują przed rzeczownikiem, a drugie zastępują rzeczownik.
Formy dzierżawcze – tabela
Poniższe zestawienie pokazuje formy odpowiadające poszczególnym zaimkom osobowym:
| Osoba | Zaimek osobowy | Przymiotnik dzierżawczy | Zaimek dzierżawczy |
|---|---|---|---|
| 1. osoba liczby pojedynczej | I | my | mine |
| 2. osoba liczby pojedynczej | you | your | yours |
| 3. osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski | he | his | his |
| 3. osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński | she | her | hers |
| 3. osoba liczby pojedynczej, rzeczy i zwierzęta | it | its | its |
| 1. osoba liczby mnogiej | we | our | ours |
| 2. osoba liczby mnogiej | you | your | yours |
| 3. osoba liczby mnogiej | they | their | theirs |
Przymiotniki i zaimki dzierżawcze – jak ich używać?
Przymiotnik dzierżawczy zawsze stoi przed rzeczownikiem. Mówimy my book, czyli „moja książka”, oraz their house, czyli „ich dom”. Forma my nie może wystąpić samodzielnie w takim znaczeniu.
Zaimek dzierżawczy zastępuje całe wyrażenie z rzeczownikiem. Zdanie This is my phone można skrócić do This phone is mine. Dzięki temu nie trzeba ponownie używać słowa phone.
Zapamiętaj najważniejsze zasady użycia:
- Przymiotnik dzierżawczy wymaga rzeczownika, na przykład her jacket lub our teacher.
- Zaimek dzierżawczy występuje samodzielnie, na przykład The jacket is hers.
- Przed przymiotnikiem dzierżawczym nie stawiamy przedimka, dlatego mówimy my car, a nie the my car.
- Zaimek dzierżawczy nie przyjmuje apostrofu. Poprawne są formy yours, hers i theirs, a nie your’s, her’s czy their’s.
Nie należy mylić tych form z dopełniaczem saksońskim. Konstrukcja Monica’s car oznacza „samochód Moniki” i wskazuje konkretną osobę. Z kolei The car is hers znaczy „Samochód jest jej”. Apostrof występuje w Monica’s, ale nie w hers.
Ćwiczenia na formy dzierżawcze
Najpierw rozwiąż zadania bez zaglądania do klucza. Zwracaj uwagę na to, czy po luce znajduje się rzeczownik.
- Wybierz właściwą formę. Wstaw odpowiedni przymiotnik lub zaimek dzierżawczy.
- That is ___ bicycle. (I)
- This blue backpack is ___. (she)
- We have our tickets, but they have forgotten ___. (they)
- Is this ___ seat? (you)
- The dog is eating ___ food. (it)
- Przekształć zdania. Zastąp powtórzenie zaimkiem dzierżawczym.
- This is my notebook, not your notebook.
- Our garden is larger than their garden.
- That jacket belongs to Anna.
- These keys belong to us.
- Uzupełnij luki. Wstaw właściwe słowo: my, mine, your, yours, his, her, hers, our, ours, their lub theirs.
- I cannot find ___ glasses.
- Is this coat ___?
- Tom likes ___ new job.
- We brought ___ lunch, and the children brought ___.
- This is not our classroom. It is ___.
Klucz odpowiedzi
Sprawdź nie tylko samo słowo, ale też jego funkcję w zdaniu:
- Zadanie 1 – 1. my, 2. hers, 3. theirs, 4. your, 5. its.
- Zadanie 2 – 1. This is my notebook, not yours. 2. Our garden is larger than theirs. 3. That jacket is hers. 4. These keys are ours.
- Zadanie 3 – 1. my, 2. yours, 3. his, 4. our, theirs, 5. theirs.
Najprostszy sposób na wybór formy to sprawdzenie, co znajduje się po luce. Jeżeli występuje rzeczownik, użyj my, your, his, her, our lub their. Jeżeli rzeczownik został pominięty, potrzebujesz formy mine, yours, his, hers, ours albo theirs.