W Past Simple czasowniki nieregularne przyjmują w zdaniach twierdzących własną II formę, na przykład go – went. W pytaniach i przeczeniach po operatorze did wracają jednak do formy podstawowej: Did you go?, I didn’t go.
Jak działają czasowniki nieregularne w Past Simple?
Czasowniki nieregularne nie tworzą czasu przeszłego przez dodanie końcówki -ed. Ich II formę trzeba zapamiętać, na przykład see – saw, eat – ate albo buy – bought.
II forma dotyczy przede wszystkim zdań twierdzących i jest taka sama dla wszystkich osób. Powiemy więc: I went, she went oraz they went. Warto odróżnić ją od III formy, czyli Past Participle. Dla czasownika go są to kolejno: go – went – gone.
Twierdzenia, pytania i przeczenia
W zdaniu twierdzącym używamy II formy czasownika:
They bought a new computer. – Kupili nowy komputer.
She wrote an email. – Napisała e-mail.
W pytaniach i przeczeniach pojawia się operator did lub didn’t. To on wskazuje, że zdanie dotyczy przeszłości, dlatego czasownik główny wraca do formy podstawowej. Nie łączymy więc did z II formą.
Budowanie pytania lub przeczenia przebiega w dwóch krokach:
- Wybierz operator – użyj did w pytaniu albo didn’t w przeczeniu.
- Wstaw formę podstawową – po operatorze użyj bezokolicznika bez to, na przykład go, a nie went.
Porównaj poprawne i błędne konstrukcje:
Did you go to school? – Czy poszedłeś do szkoły?
I didn’t go to school. – Nie poszedłem do szkoły.
Formy Did you went? i I didn’t went są niepoprawne, ponieważ operator did już przejął oznaczanie czasu przeszłego.
Czasowniki nieregularne według wzorów
Zamiast uczyć się wyłącznie alfabetycznej listy, łatwiej grupować czasowniki według zmian między trzema formami. W tabeli: Infinitive oznacza formę podstawową, Past Simple – II formę, a Past Participle – III formę.
| Wzór | Infinitive | Past Simple | Tłumaczenie |
|---|---|---|---|
| A-A-A | put, cut, let, hit | put, cut, let, hit | kłaść, ciąć, pozwalać, uderzać |
| A-B-B | buy, bring, build, feel | bought, brought, built, felt | kupować, przynosić, budować, czuć |
| A-B-B | have, make, say, tell | had, made, said, told | mieć, robić, mówić, powiedzieć |
| A-B-C | go, see, eat, write | went, saw, ate, wrote | iść, widzieć, jeść, pisać |
| A-B-C | drink, begin, sing, swim | drank, began, sang, swam | pić, zaczynać, śpiewać, pływać |
| A-B-C | take, speak, break, choose | took, spoke, broke, chose | brać, mówić, łamać, wybierać |
Niektóre czasowniki mają dwie akceptowane formy, zależnie od odmiany języka angielskiego lub użycia. Przykładami są dreamed/dreamt, learned/learnt i burned/burnt.
Dlaczego „to be” jest wyjątkiem?
Czasownik to be w Past Simple ma formy was i were. Nie używa operatora did. Pytania tworzymy przez przestawienie czasownika przed podmiot, a przeczenia przez dodanie not.
| Osoba | Twierdzenie | Przeczenie |
|---|---|---|
| I, he, she, it | was | was not, wasn’t |
| you, we, they | were | were not, weren’t |
| I, he, she, it | Was he tired? | – |
| you, we, they | Were they ready? | – |
Przykłady: She was at home., They weren’t late., Was he ill? Nie mówimy Did she be at home?, ponieważ was i were same pełnią funkcję formy przeszłej.
Najczęstsze błędy
Podczas nauki zwróć uwagę na cztery pomyłki, które pojawiają się najczęściej:
- Używanie II formy w pytaniu, na przykład Did you saw? zamiast Did you see?.
- Używanie II formy po didn’t, na przykład She didn’t went zamiast She didn’t go.
- Dodawanie końcówki -ed do czasownika nieregularnego, na przykład buyed zamiast bought.
- Mylenie II formy z III formą, na przykład went z gone.
Najprostsza reguła brzmi: twierdzenie – II forma, pytanie lub przeczenie – did albo didn’t + forma podstawowa. Wyjątkiem pozostaje to be, które odmienia się jako was/were i nie potrzebuje operatora did.
