Simple Future Tense służy do mówienia o czynnościach i wydarzeniach, które jeszcze się nie rozpoczęły i nastąpią w przyszłości. Najczęściej tworzymy go za pomocą will albo konstrukcji be going to. Najważniejsza zasada brzmi: po will i going to zawsze występuje czasownik w podstawowej formie, czyli V1.
Czym jest Simple Future Tense?
Simple Future Tense, nazywany także Future Simple, opisuje przyszłość z perspektywy chwili obecnej. Możemy użyć go, gdy mówimy o działaniu, które zacznie się i zakończy później, na przykład: Laura will go out today – Laura wyjdzie dziś.
W języku angielskim przyszłość wyrażamy przede wszystkim na dwa sposoby. Will pojawia się często przy decyzjach podejmowanych spontanicznie, obietnicach i przewidywaniach. Be going to wskazuje zwykle na wcześniejszy plan albo przewidywanie oparte na widocznych oznakach.
Jak tworzyć zdania w Simple Future Tense?
W konstrukcji z will forma czasownika nie zależy od osoby. Po tym czasowniku modalnym zawsze stawiamy V1, czyli podstawową formę czasownika: go, work, write. Nie dodajemy końcówki -s, -ed ani -ing.
W konstrukcji be going to czasownik be dopasowuje się do podmiotu. Główna czynność nadal pozostaje w formie V1.
| Rodzaj zdania | Will | Be going to |
|---|---|---|
| Twierdzenie | Subject + will + V1 She will call. |
Subject + am/is/are + going to + V1 She is going to call. |
| Przeczenie | Subject + will not + V1 She won’t call. |
Subject + am/is/are not + going to + V1 She isn’t going to call. |
| Pytanie | Will + subject + V1? Will she call? |
Am/Is/Are + subject + going to + V1? Is she going to call? |
W przeczeniach używamy skrótu won’t, który oznacza will not. W konstrukcji be going to przeczenie tworzymy przez dodanie not do odpowiedniej formy czasownika be: am not going to, isn’t going to, aren’t going to.
W pytaniach z will czasownik modalny stoi przed podmiotem. W pytaniach z be going to na początku znajduje się odpowiednia forma be. Pytania szczegółowe tworzymy, dodając na początku słowo pytające, na przykład what, where, when lub why: Where will they go?, When are you going to leave?
- Wybierz podmiot, na przykład I, she lub they.
- Zdecyduj, czy sytuacja wymaga will, czy be going to.
- Dodaj czasownik główny w formie V1.
- W razie potrzeby przekształć zdanie w przeczenie albo pytanie.
Will czy be going to – kiedy wybrać?
Różnica między tymi konstrukcjami dotyczy przede wszystkim związku przyszłej czynności z chwilą mówienia. Will pasuje do decyzji podjętej właśnie teraz. Be going to sugeruje, że zamiar lub plan istniał już wcześniej albo że obecnie widzimy dowody przyszłego zdarzenia.
| Sytuacja | Will | Be going to |
|---|---|---|
| Decyzja w chwili mówienia | The phone is ringing. I’ll answer it. | Nie jest to typowe użycie. |
| Wcześniejszy plan | Możliwe w ogólnym przewidywaniu, ale nie podkreśla planu. | I’m going to visit my grandparents next month. |
| Przewidywanie oparte na opinii | I think they will win. | Możliwe, jeśli istnieją widoczne przesłanki. |
| Przewidywanie oparte na dowodach | Możliwe, lecz mniej precyzyjne znaczeniowo. | Look at those clouds. It’s going to rain. |
| Obietnica lub oferta | I’ll help you with the bags. | Nie jest to podstawowe użycie. |
Will stosujemy najczęściej w następujących sytuacjach:
- Spontaniczna decyzja – I’m thirsty. I’ll get some water.
- Przewidywanie lub opinia – I think she will pass the exam.
- Obietnica – I will call you tonight.
- Oferta, prośba lub odmowa – Will you help me? oraz He won’t listen.
Be going to wybieramy, gdy:
- Plan został ustalony wcześniej – We are going to move next year.
- Mówimy o zamiarze – She is going to learn Spanish.
- Przewidujemy coś na podstawie dowodów – That car is driving too fast. It’s going to crash.
- Wydarzenie ma nastąpić za chwilę – Be careful! The ball is going to hit you.
Granica między tymi konstrukcjami nie zawsze jest absolutna. Obie mogą służyć do przewidywania przyszłości. Porównaj: I think it will rain oznacza opinię lub przypuszczenie, natomiast Look at the clouds. It’s going to rain wskazuje na konkretną oznakę, którą widzimy teraz.
W formalnym języku brytyjskim shall może zastępować will z podmiotami I i we. W codziennym angielskim częściej używa się jednak will. Shall jest szczególnie naturalne w uprzejmych propozycjach i pytaniach o wspólne działanie: Shall I open the window? oraz Shall we start?
Określenia czasu dla przyszłości
Określenia czasu nie tworzą konstrukcji gramatycznej, ale pomagają wskazać, kiedy nastąpi opisywane wydarzenie. Najczęściej używane są:
| Określenie | Znaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| tomorrow | jutro | I will call you tomorrow. |
| next week | w przyszłym tygodniu | They are going to travel next week. |
| soon | wkrótce | She will be here soon. |
| later | później | We will talk later. |
| in three days | za trzy dni | He will return in three days. |
Najczęstsze błędy
Najwięcej pomyłek wynika z mieszania funkcji will i be going to albo z nieprawidłowej formy czasownika. Zwróć uwagę na następujące zasady:
- Nie dodawaj końcówki do czasownika po will – poprawnie: She will go, nie She will goes.
- Nie używaj will, gdy chcesz wyraźnie zaznaczyć wcześniej ustalony zamiar – I’m going to buy a new car lepiej wskazuje plan niż I will buy a new car.
- Nie pomijaj czasownika be w konstrukcji be going to – poprawnie: They are going to leave, nie They going to leave.
- Nie przestawiaj elementów zdania – pytanie brzmi Will you come?, a nie You will come? w standardowej konstrukcji.
- Nie używaj dwóch form przyszłości w jednym prostym zdaniu – po will wystarczy czasownik V1, na przykład will go, a nie will going.
Najprostszy sposób wyboru to krótkie pytanie: czy decyzja powstała właśnie teraz, czy była zaplanowana wcześniej? W pierwszym przypadku zwykle wybierzesz will, a w drugim be going to. Jeśli przewidywanie opiera się na widocznych oznakach, także użyj be going to.
