Past Simple to czas przeszły prosty. Używamy go, gdy mówimy o czynnościach i wydarzeniach, które rozpoczęły się i zakończyły w przeszłości. Najważniejszy podział dotyczy czasownika „to be” oraz pozostałych czasowników.
Jakie są główne zasady tworzenia Past Simple?
W zdaniach z czasownikami innymi niż „to be” stosujemy formę przeszłą w twierdzeniach. W pytaniach i przeczeniach pojawia się operator did, a główny czasownik wraca do formy podstawowej.
| Typ czasownika | Twierdzenie | Pytanie lub przeczenie |
|---|---|---|
| „To be” | I was tired. / They were tired. | Were they tired? / They weren’t tired. |
| Inne czasowniki regularne | She worked yesterday. | Did she work? / She didn’t work. |
| Inne czasowniki nieregularne | He went home. | Did he go home? / He didn’t go home. |
„To be” jest wyjątkiem, ponieważ w Past Simple przyjmuje formę was albo were i nie korzysta z operatora „did”. Pozostałe czasowniki tworzą zdania pytające i przeczące właśnie z „did”.
Jak tworzyć zdania twierdzące?
Podstawowy schemat wygląda tak:
podmiot + czasownik w formie przeszłej + reszta zdania
Przykłady:
- I walked to school yesterday.
- She cooked dinner last night.
- They went to the cinema.
- We bought a new table.
Czasowniki regularne
W przypadku większości czasowników regularnych dodajemy końcówkę -ed:
walk → walked, work → worked, watch → watched
Przy dodawaniu tej końcówki trzeba pamiętać o kilku zasadach pisowni:
- Jeśli czasownik kończy się na „e”, dodajemy tylko „-d”, na przykład dance → danced.
- Jeśli czasownik kończy się na spółgłoskę i „y”, zmieniamy „y” na „i” i dodajemy „-ed”, na przykład study → studied.
- W krótkich czasownikach zakończonych układem spółgłoska–samogłoska–spółgłoska podwajamy ostatnią spółgłoskę, na przykład stop → stopped.
- W dłuższych czasownikach podwajamy ostatnią spółgłoskę, gdy akcent pada na końcową sylabę, na przykład admit → admitted.
Czasowniki nieregularne
Czasowniki nieregularne nie tworzą formy przeszłej przez dodanie „-ed”. Mają własną drugą formę, którą trzeba zapamiętać:
go → went, buy → bought, see → saw, meet → met, cut → cut
W zdaniu twierdzącym używamy tej formy bez względu na osobę:
I went home. She went home. They went home.
Jak tworzyć pytania i przeczenia?
W pytaniach i przeczeniach z czasownikami innymi niż „to be” używamy operatora did. Konstrukcję można zbudować w kilku krokach:
- Wybierz operator „did” w pytaniu albo „did not” w przeczeniu.
- Dodaj podmiot, na przykład you, she lub they.
- Użyj czasownika w formie podstawowej.
- Dodaj pozostałą część zdania, w tym określenie czasu, jeśli jest potrzebne.
Pytanie: Did + podmiot + forma podstawowa czasownika
Did you go to school yesterday? – Czy poszedłeś wczoraj do szkoły?
Przeczenie: podmiot + did not/didn’t + forma podstawowa czasownika
She didn’t go to school yesterday. – Ona nie poszła wczoraj do szkoły.
Uwaga: po „did” zawsze używamy podstawowej formy czasownika. Poprawnie: Did you go? Niepoprawnie: Did you went?
Ta sama zasada dotyczy czasowników regularnych i nieregularnych:
They worked yesterday. → Did they work yesterday? → They didn’t work yesterday.
He went home. → Did he go home? → He didn’t go home.
W mowie i w mniej formalnym piśmie „did not” zwykle skracamy do didn’t. W pytaniach szczegółowych operator „did” występuje po słowie pytającym:
When did you arrive? – Kiedy przyjechałeś?
Where did she go? – Dokąd poszła?
„To be” w pytaniach i przeczeniach
Formy czasownika „to be” w Past Simple wyglądają następująco:
| Osoba | Forma | Przykład |
|---|---|---|
| I, he, she, it | was | She was tired. |
| you, we, they | were | They were at home. |
| I, he, she, it | was not / wasn’t | He wasn’t hungry. |
| you, we, they | were not / weren’t | We weren’t late. |
Pytania tworzymy przez przestawienie „was” lub „were” przed podmiot:
Was she at work? – Czy ona była w pracy?
Were they happy? – Czy oni byli szczęśliwi?
Nie używamy konstrukcji „didn’t be”. Poprawnie powiemy: I wasn’t there, a nie „I didn’t be there”.
Jakie określenia czasu wskazują na Past Simple?
Past Simple często łączy się z wyrażeniami, które wskazują na zakończony moment w przeszłości:
- yesterday – wczoraj
- last week, last month, last year – w zeszłym tygodniu, miesiącu, roku
- two days ago, five years ago – dwa dni temu, pięć lat temu
- in 2010, in June – w 2010 roku, w czerwcu
- when I was a child – kiedy byłem dzieckiem
Past Simple służy także do opisywania kilku zakończonych czynności następujących po sobie, na przykład: I woke up, ate breakfast and went to work. Można nim również mówić o dawnych zwyczajach, na przykład: I walked to school every day when I was a child.
Zapamiętaj prostą regułę: „did” stosujemy przy czynnościach i zawsze łączymy je z formą podstawową czasownika, a „was/were” stosujemy z czasownikiem „to be”.