Present continuous – notatka, zasady tworzenia i zastosowanie

Present Continuous to czas teraźniejszy ciągły. Opisuje czynności trwające teraz, sytuacje tymczasowe, ustalone plany oraz zachowania powtarzające się w sposób irytujący. Wzór: podmiot + am/is/are + czasownik z końcówką -ing.

Jak budować zdania w Present Continuous?

Najważniejsza zasada brzmi: czasownik to be jest obowiązkowy. Sam czasownik z końcówką -ing nie tworzy Present Continuous.

Formę to be dobieramy do osoby: am używamy z I, is z he, she, it, a are z you, we, they.

Zdanie w Present Continuous możesz utworzyć w trzech krokach:

1. Wybierz podmiot, na przykład I, he albo they.
2. Dodaj właściwą formę czasownika to be: am, is lub are.
3. Dodaj czasownik główny z końcówką -ing, na przykład work → working.

W przeczeniach słowo not stoi po czasowniku to be. W codziennym języku często stosuje się formy skrócone: isn’t, aren’t oraz I’m not. Pytania tworzymy przez inwersję, czyli przeniesienie am, is lub are przed podmiot.

Jak tworzyć formę z końcówką -ing?

Większość czasowników otrzymuje po prostu końcówkę -ing. W niektórych wyrazach trzeba jednak zmienić pisownię:

Podwojenie końcowej spółgłoski dotyczy najczęściej krótkich czasowników zakończonych układem spółgłoska–samogłoska–spółgłoska, na przykład run → running i swim → swimming. Nie podwajamy jednak w ani x, dlatego piszemy mow → mowing oraz wax → waxing.

Kiedy używamy Present Continuous?

Ten czas stosujemy w kilku głównych sytuacjach:

• Czynność dzieje się w chwili mówienia – I am writing an email now. Odpowiadam na wiadomość teraz.
• Sytuacja jest tymczasowa – She is working as a waitress this summer. Pracuje jako kelnerka tego lata.
• Mówimy o ustalonym planie na przyszłość – We are meeting our friends tomorrow. Spotykamy się z przyjaciółmi jutro.
• Sytuacja lub stan się zmienia – Prices are getting higher. Ceny rosną.
• Nawyk jest irytujący lub uciążliwy – zwykle dodajemy always albo continually, na przykład He is always interrupting me.

Typowe określenia czasu to:

• now – teraz
• at the moment – w tej chwili
• currently – aktualnie
• today – dzisiaj
• this week lub this month – w tym tygodniu lub miesiącu
• tomorrow oraz next week – jutro lub w przyszłym tygodniu, gdy mówimy o ustalonym planie

Czasowniki statyczne – kiedy nie używać -ing?

Czasowniki statyczne opisują zwykle uczucia, posiadanie, zmysły, wiedzę, przekonania i stany umysłu. Najczęściej nie stosujemy ich w czasach Continuous. Zamiast tego używamy Present Simple.

Najczęstsze czasowniki statyczne to:

• know, understand, remember – wiedzieć, rozumieć, pamiętać
• believe, think, suppose – wierzyć, sądzić, przypuszczać
• like, love, hate, prefer – lubić, kochać, nienawidzić, woleć
• want, need, wish – chcieć, potrzebować, pragnąć
• have, own, belong – mieć, posiadać, należeć
• see, hear, feel – widzieć, słyszeć, czuć

Niektóre czasowniki zmieniają zachowanie zależnie od znaczenia. I think it is expensive oznacza „Sądzę, że to jest drogie”, ale I am thinking about buying it znaczy „Rozważam kupienie tego”. W pierwszym zdaniu think wyraża opinię, a w drugim opisuje aktywny proces myślowy.

Present Simple a Present Continuous

Oba czasy opisują teraźniejszość, ale pokazują inną perspektywę:

Porównaj: I usually walk to work, but today I am taking the bus. Pierwsza część mówi o stałym zwyczaju, a druga o tymczasowej sytuacji dotyczącej dzisiejszego dnia.

Zapamiętaj: Present Continuous = am/is/are + czasownik-ing. Przed użyciem sprawdź, czy dodałeś czasownik to be i czy główny czasownik nie należy do czasowników statycznych.