Zdania definiujące wskazują, o której osobie lub rzeczy mówimy, dlatego są niezbędne dla sensu wypowiedzi i nie oddzielamy ich przecinkami. Zdania niedefiniujące dodają tylko informację dodatkową, więc zawsze ujmujemy je w przecinki.
Czym są zdania przydawkowe?
Zdania przydawkowe, czyli relative clauses, łączą dwie informacje dotyczące tego samego rzeczownika. Zwykle zaczynają się od zaimka względnego, takiego jak who, which, that lub whose.
Porównaj:
The students who passed the exam are happy.
Uczniowie, którzy zdali egzamin, są zadowoleni. Informacja wskazuje, o których uczniów chodzi.
My brother, who lives in London, is a doctor.
Mój brat, który mieszka w Londynie, jest lekarzem. Miejsce zamieszkania to tylko dodatkowy komentarz.
Zdania definiujące i niedefiniujące – najważniejsze różnice
| Cecha | Zdania definiujące | Zdania niedefiniujące |
|---|---|---|
| Rola w zdaniu | Informacja jest konieczna, aby wskazać właściwą osobę lub rzecz. | Informacja dodatkowa, którą można usunąć bez utraty głównego sensu. |
| Przecinki | Nie używamy przecinków. | Zawsze używamy przecinków. |
| That | Możemy użyć that, np. The book that I bought is interesting. | Nie używamy that. Stosujemy np. who lub which. |
| Przykład | The car that is parked outside is mine. | My car, which is parked outside, is red. |
Zdania definiujące
Zdanie definiujące, czyli defining relative clause, pomaga zidentyfikować rzeczownik. Bez niego odbiorca mógłby nie wiedzieć, o kim lub o czym mówimy.
Najważniejsze zasady tworzenia takich zdań są następujące:
- Nie oddzielaj zdania definiującego przecinkami.
- Używaj who w odniesieniu do osób.
- Używaj which w odniesieniu do rzeczy i zwierząt.
- Możesz użyć that zamiast who lub which w wielu zdaniach definiujących.
The woman who works here speaks Spanish. Zdanie who works here wskazuje, o którą kobietę chodzi. Gdy usuniemy tę część, pozostaje tylko The woman speaks Spanish, więc znaczenie staje się mniej precyzyjne.
Zdania niedefiniujące
Zdanie niedefiniujące, czyli non-defining relative clause, przekazuje dodatkową informację o osobie, rzeczy lub miejscu, które zostały już jasno określone. Przecinki działają tutaj jak nawias.
W zdaniach niedefiniujących obowiązują następujące zasady:
- Wstaw przecinek przed zdaniem przydawkowym i po nim, jeśli występuje w środku zdania.
- Nie używaj zaimka that.
- Stosuj who w odniesieniu do osób oraz which w odniesieniu do rzeczy.
- Nie pomijaj zaimka względnego, ponieważ konstrukcja wymaga jego zachowania.
London, which is the capital of the United Kingdom, attracts many tourists. Informacja o stolicy nie służy do ustalenia, o jakie miasto chodzi. Można ją usunąć, a zdanie London attracts many tourists nadal będzie kompletne.
Jak rozwiązywać ćwiczenia?
Podczas pracy z zadaniami przechodź przez poniższe kroki:
- Sprawdź, czy informacja po rzeczowniku jest potrzebna do wskazania konkretnej osoby lub rzeczy.
- Jeśli jej usunięcie zmienia znaczenie identyfikacyjne, wybierz zdanie definiujące i nie stawiaj przecinków.
- Jeśli informacja jest tylko komentarzem, zastosuj zdanie niedefiniujące i oddziel je przecinkami.
- Sprawdź zaimek względny. That może wystąpić w zdaniu definiującym, ale nie w niedefiniującym.
Szczególną uwagę zwracaj na nazwy własne, takie jak imiona, nazwy miast i państw. Zwykle wskazują już jednoznacznie konkretną osobę lub miejsce, dlatego często łączą się ze zdaniem niedefiniującym: Paris, which is famous for its museums, is visited by millions of people.
Ćwiczenia PDF z relative clauses
Do samodzielnej pracy możesz wykorzystać materiały typu Relative Clauses Worksheets w formacie PDF. Serwis English Practice udostępnia zestaw ćwiczeń na poziomie B1, między innymi arkusze dotyczące zaimków względnych oraz zadań polegających na łączeniu dwóch zdań. Wśród materiałów znajdują się zestawy RC001–RC005, w tym RC005 – Relative Clauses – Combine the TWO Sentences.
Przydatne są również arkusze opisane jako Defining Relative Clauses oraz Defining / Non-defining Clauses. Nazwy tych materiałów ułatwiają wybór ćwiczeń skoncentrowanych dokładnie na różnicy między oboma typami konstrukcji.
Najpierw rozwiąż zadania bez zaglądania do klucza. Zaznacz każdy przecinek i zapisz, dlaczego go użyłeś. Następnie sprawdź odpowiedzi, a błędy podziel na trzy grupy: wybór zaimka, przecinki oraz rozpoznanie typu zdania. Taki sposób pracy pozwala szybko zauważyć, czy problem dotyczy reguły gramatycznej, czy jej zastosowania w kontekście.